สัญลักษณ์อินฟินิตี้ (∞)

จอห์น วอลลิส นักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ นำสัญลักษณ์อินฟินิตี้มาใช้ในปี 1655 ในหนังสือ De sectionibus conicis (ว่าด้วยภาคตัดกรวย) วอลลิสใช้รูปเลขแปดที่วางนอน — ซึ่งเรียกในทางเทคนิคว่า เลมนิสเคต (lemniscate) — เพื่อสื่อถึงปริมาณที่ไม่มีขอบเขต

ทำไมถึงเป็นรูปนี้โดยเฉพาะ? เรื่องนี้ยังไม่มีข้อสรุป ทฤษฎีหนึ่งบอกว่ามันดัดแปลงมาจากเลขโรมันที่แปลว่า 1000 (บางครั้งเขียนเป็น CIƆ หรือรูปมนคล้ายกัน) ซึ่งชาวโรมันบางทีก็ใช้ในความหมายว่า "นับไม่ถ้วน" อีกทฤษฎีชี้ไปที่อักษรกรีกตัวเล็กโอเมกา (ω) ซึ่งเป็นอักษรตัวสุดท้ายของกรีก จึงเป็นสัญลักษณ์ของจุดจบที่ไปไม่ถึง ไม่ว่าจะมาจากไหน สัญลักษณ์นี้ก็แพร่หลายอย่างรวดเร็วและกลายเป็นสัญกรณ์สากลของอนันต์ในแคลคูลัสและวิชาอื่นๆ ภายในศตวรรษที่ 18

นอกเหนือจากคณิตศาสตร์ ∞ มีความหมายในชีวิตประจำวันอยู่ไม่กี่อย่างและค่อนข้างคงที่ นั่นคือความรักที่ไม่มีวันจบ มิตรภาพที่ไม่มีอะไรมาพรากได้ และความเป็นไปได้ที่ไม่มีขีดจำกัด ด้วยเหตุผลนี้เองมันจึงเป็นลายสักและลายเครื่องประดับที่พบบ่อยที่สุดแบบหนึ่ง — เส้นเดียวเรียบง่ายที่ไม่มีจุดสิ้นสุดตามธรรมชาติ ทำให้คนอ่านออกทันทีว่า "ตลอดไป" จึงเห็นมันบ่อยมากบนแหวนแต่งงานและแหวนที่มอบให้กันเป็นคำสัญญา บนรอยสักคู่ของคู่รักหรือเพื่อนสนิท และบนเครื่องประดับที่สวมไว้เพื่อระลึกถึงคนที่จากไปแล้ว

อีกแบบที่เจอบ่อยคือการสอดอักษรย่อสองตัว ชื่อ หรือวันที่ เข้าไปในห่วงของตัวสัญลักษณ์เอง เปลี่ยนคำว่า "ตลอดไป" แบบกลางๆ ให้กลายเป็นเรื่องเฉพาะของคนสองคนหรือความสัมพันธ์ใดความสัมพันธ์หนึ่ง นอกจากนี้สัญลักษณ์นี้ยังมีความหมายที่เบากว่าและกว้างกว่าคือ "ไม่มีขีดจำกัด" ซึ่งใช้ในคติประจำใจ ชื่อแบรนด์ และแคปชัน เพื่อสื่อถึงศักยภาพที่ไร้ขอบเขต ไม่ได้หมายถึงความผูกพันเฉพาะเจาะจง