เครื่องหมายดอลลาร์ ($)

$ เป็นเครื่องหมายสกุลเงินหลักตัวเดียวที่มีอยู่บนคีย์บอร์ดมาตรฐานอยู่แล้ว — Shift+4 บนผังแป้นพิมพ์ US ไม่ต้องใช้รหัส Alt หรือปุ่ม Option ใดๆ นี่คือสิ่งที่ทำให้มันแตกต่างจากหน้าอื่นในเว็บไซต์นี้ — เครื่องหมายสกุลเงินอื่นทุกตัวที่นี่ (€, £, ¥, ₹, ¢) มีอยู่ส่วนหนึ่งเพื่ออธิบายวิธีพิมพ์อักขระที่คีย์บอร์ดไม่มี เรื่องราวของดอลลาร์แตกต่างออกไป — และอาจกล่าวได้ว่าแปลกกว่าด้วยซ้ำ แม้จะถูกพิมพ์นับพันล้านครั้งต่อวัน แต่ที่มาที่แท้จริงของรูปร่างสัญลักษณ์นี้ยังคงเป็น 'ข้อถกเถียง' ตามที่ Britannica ระบุไว้

เริ่มจากตำนานที่คุณอาจเคยได้ยิน นั่นคือ $ เป็นตัว 'U' ซ้อนทับตัว 'S' ย่อมาจาก 'United States' เป็นเรื่องเล่าที่ดี — แม้แต่แอยน์ แรนด์ยังเขียนไว้ใน Atlas Shrugged ปี 1957 — แต่มันไม่ใช่ประวัติศาสตร์จริง นักประวัติศาสตร์คณิตศาสตร์ ฟลอเรียน คาโจรี หักล้างตำนานนี้ในปี 1929 ในหนังสือ A History of Mathematical Notations หลังจากค้นคว้าเอกสารต้นฉบับศตวรรษที่ 18 และพบว่าสัญลักษณ์ $ ถูกใช้เป็นประจำอยู่แล้วหลายปีก่อนที่สหรัฐอเมริกาจะถือกำเนิดเป็นประเทศ ประเทศหนึ่งไม่สามารถเป็นที่มาของสัญลักษณ์ที่เกิดขึ้นก่อนตัวมันเองได้

ทฤษฎีทางเลือกที่นำโดย และได้รับการรับรองจากสำนักแกะสลักและพิมพ์แห่งสหรัฐฯ สืบย้อน $ ไปถึง 'Ps' ตัวย่อลายมือที่พ่อค้าใช้แทนเปโซสเปน (เหรียญ 'piece of eight' ที่ครองการค้าในอเมริกาและแคริบเบียนช่วงศตวรรษที่ 18) เสมียนเขียนตัว P ตัวใหญ่โดยมีตัว S เล็กลอยอยู่ด้านบน เขียนแบบนี้ซ้ำๆ อย่างรวดเร็ว ห่วงของตัว P จะยุบลงมาทับตัว S เหลือขีดแนวตั้งหนึ่งหรือสองขีดพาดผ่านตัวอักษร การใช้ในเอกสารต้นฉบับที่ยืนยันได้เก่าแก่ที่สุดย้อนไปถึงช่วงทศวรรษ 1770 ในบัญชีของพ่อค้าอังกฤษ-อเมริกันที่ค้าขายกับอเมริกาสเปน

ทฤษฎีที่สอง อ่อนกว่า เชื่อมโยง $ กับเสาเฮอร์คิวลีสสองต้นที่ประทับบนเหรียญ 'pillar dollar' ของสเปน แต่ละเสาพันด้วยริบบิ้นรูปตัว S ที่เขียนว่า Plus Ultra เป็นทฤษฎีจริงที่นักประวัติศาสตร์ยอมรับ แต่ Britannica ระบุตรงไปตรงมาว่า 'มีหลักฐานน้อยมาก' ที่จะยืนยันว่านี่คือที่มาที่แท้จริงของสัญลักษณ์ นอกเหนือจากความคล้ายคลึงทางภาพเพียงผิวเผิน

สัญลักษณ์ที่เขียนขึ้นมาถึงสิ่งพิมพ์ค่อนข้างช้าเมื่อเทียบกับการใช้ในเอกสารต้นฉบับ เครื่องหมายดอลลาร์ที่พิมพ์เก่าแก่ที่สุดที่รู้จักย้อนไปถึงปี 1797 หล่อขึ้นเป็นตัวพิมพ์โดยอาร์ชิบัลด์ บินนี ช่างหล่อตัวพิมพ์แห่งฟิลาเดลเฟีย และอักขระนี้ไม่ได้กลายเป็นเรื่องธรรมดาในสิ่งพิมพ์จนกระทั่งหลังปี 1800

มองเอกสารสกุลเงินเก่าอย่างละเอียดจะพบสองรูปแบบ ขีดแนวตั้งเดียวพาดผ่านตัว S และขีดคู่ ทั้งสองเป็นของแท้ดั้งเดิม — ไดอารีปี 1776 ฉบับเดียวกันที่คาโจรีตรวจสอบแสดงเครื่องหมายดอลลาร์ขีดเดียว 11 ตัวควบคู่กับขีดคู่ 3 ตัว เขียนโดยมือคนเดียวกันในปีเดียวกัน รูปแบบขีดคู่ในที่สุดก็ได้ชื่อและชีวิตที่สองของตัวเอง เรียกว่า ซิฟเราว์ ในภาษาโปรตุเกส และเคยใช้เป็นตัวคั่นหลักพันในเรียลบราซิลและตัวคั่นทศนิยมในเอสคูโดโปรตุเกส (จนกระทั่งยูโรเข้ามาแทนที่ในปี 2002) ยังคงใช้เครื่องหมายเอสคูโดกาบูเวร์ดีในปัจจุบัน

ส่วนที่ควรรู้ให้ถูกต้องหากจะพิมพ์อันใดอันหนึ่ง ยูนิโค้ดไม่ได้ให้ซิฟเราว์มีรหัสจุดของตัวเอง ทั้งรูปแบบขีดเดียวและขีดคู่ใช้ U+0024 ร่วมกัน — แบบไหนจะแสดงผลขึ้นอยู่กับฟอนต์ที่ใช้ล้วนๆ ไม่ใช่อักขระคนละตัวที่เลือกได้