Długa pauza (—) oznaczająca przerwanie, dygresję lub pauzę dramatyczną — znak interpunkcyjny, który w 2025 roku rozpętał debatę o tym, czy długie kreski zdradzają teksty pisane przez AI. Kliknij dowolny symbol, aby skopiować go od razu.
Pauza (—, Unicode U+2014, po angielsku „em dash”) to najdłuższa z kresek interpunkcyjnych, używana w tekstach anglojęzycznych do zaznaczenia nagłego przerwania, dramatycznej pauzy albo dygresji — pełni tam mniej więcej rolę przecinka, dwukropka albo pary nawiasów. W polskiej typografii tę samą pracę — myślnik oddzielający dygresję czy wypowiedź w dialogu — wykonuje zwykle krótsza od niej półpauza (–), a nie pauza; sama pauza pojawia się w polskich tekstach rzadziej, głównie w składzie zapożyczonym z typografii angielskiej albo w kontekstach edytorskich. To też znak, wokół którego toczy się głośny spór o teksty pisane przez sztuczną inteligencję, i ten, który najczęściej myli się z krótszą półpauzą oraz zwykłym łącznikiem z klawiatury.
Pauza oraz jej dwu- i trzykrotnie szersze, edytorskie odmiany — te szersze oznaczają w tekstach anglojęzycznych skreślenia i powtórzone nazwiska autorów w bibliografiach. Gotowe do wklejenia wszędzie.
Krótsze znaki, którymi przez pomyłkę zastępuje się pauzę — każdy z nich ma inną szerokość, inny punkt kodowy i inne zadanie.
Znaki pełniące pokrewną rolę — przecinek, dwukropek i nawiasy, które pauza często zastępuje, a także średnik i wielokropek, z którymi bywa grupowana.
Skorzystaj z generatora UltraTextGen, aby zamienić zwykły tekst na pogrubiony, kursywą, gotycki i dziesiątki innych stylów Unicode — za darmo i od razu gotowe do skopiowania.
Otwórz UltraTextGen →Krótsza od pauzy półpauza — kreska, którą polska typografia stosuje jako właściwy myślnik zdaniowy.
Znacznik akapitu ukryty w Twoim edytorze tekstu — kolejny znak typograficzny z długą historią w druku.
Punktory do list i inne znaki porządkujące tekst, do skopiowania.