พายตัวเล็ก π ที่ทุกคนหมายถึงเวลาพูดถึง 'สัญลักษณ์พาย' พายตัวใหญ่ Π ที่แปลว่า 'ผลคูณ' ในคณิตศาสตร์ และตัวดำเนินการผลคูณเฉพาะ ∏ — สัญกรณ์ที่วิลเลียม โจนส์แนะนำในปี 1706 และเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ทำให้เป็นมาตรฐานโลก คลิกเพื่อคัดลอกได้ทันที
กลีฟตัวเล็กของพาย π (U+03C0, GREEK SMALL LETTER PI) เป็นหนึ่งในอักขระที่คนจดจำได้มากที่สุดในคณิตศาสตร์ทั้งหมด — อัตราส่วนระหว่างเส้นรอบวงกับเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลมใดๆ มีค่าประมาณ 3.14159 และไม่สิ้นสุดโดยไม่ซ้ำแบบ สิ่งที่คนส่วนใหญ่ไม่รู้คือสัญลักษณ์นี้อ่อนวัยกว่าตัวเลขมาก นักคณิตศาสตร์ชาวเวลส์ วิลเลียม โจนส์ เป็นคนแรกที่ใช้ π ในความหมายนี้ในหนังสือปี 1706 ของเขา 'Synopsis Palmariorum Matheseos' โดยยืมอักษรกรีกที่ขึ้นต้นคำว่า 'periphery' (เส้นรอบวง) มาใช้ สามทศวรรษต่อมามันก็ยังไม่ได้รับความนิยม — จนกระทั่งเลออนฮาร์ด ออยเลอร์ นักคณิตศาสตร์ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในยุคนั้น รับมาใช้ราวปี 1737 และทำให้กลายเป็นมาตรฐานโลกผ่านหนังสือปี 1748 ของเขา 'Introductio in analysin infinitorum' รูปตัวใหญ่ Π (U+03A0) ทำหน้าที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง คือในคณิตศาสตร์มันเป็นตัวดำเนินการผลคูณ ฝาแฝดเชิงการคูณของผลรวม Σ และมีกลีฟเฉพาะของตัวเองคือ ∏ (U+220F, N-ARY PRODUCT) พายเป็นทั้งจำนวนอตรรกยะ (พิสูจน์โดยแลมเบิร์ตในปี 1761) และจำนวนอดิศัย (ลินเดมันน์ ปี 1882) — และยังมีวันหยุดของตัวเองทุกวันที่ 14 มีนาคมด้วย
อักษรกรีกเอง พายตัวเล็ก π คือค่าคงที่ทางคณิตศาสตร์ที่โด่งดัง ส่วนพายตัวใหญ่ Π เป็นเครื่องมือคนละแบบโดยสิ้นเชิง
พายตัวใหญ่คือตัวดำเนินการผลคูณ และเหมือนกับซิกม่าเป๊ะ — มันมีกลีฟคณิตศาสตร์เฉพาะ ∏ (N-ARY PRODUCT) ที่เป็นอักขระยูนิโค้ดแยกต่างหากจากตัวอักษร เป็นภาพสะท้อนเชิงการคูณของผลรวม ∑ ทุกตัวอักษร
พายเป็นอักษรตัวที่ 16 ของอักษรกรีก นี่คืออักษรข้างเคียงที่คนมักค้นหามากที่สุดคู่กัน
สัญลักษณ์พายข้างต้นเหมาะกับไบโอสายคณิตศาสตร์หรือวิทยาศาสตร์ ถ้าอยากให้ข้อความส่วนอื่นดูมีสไตล์ไปด้วย ลองเปลี่ยนเป็นฟอนต์เท่ๆ ดูสิ
เปลี่ยนข้อความธรรมดาให้เป็นฟอนต์ Unicode เท่ๆ กว่า 100 แบบ — ฟรีและได้ผลทันที เข้าคู่กับสัญลักษณ์พายได้ลงตัวสำหรับไบโอและแคปชัน
เปิดตัวสร้างตัวอักษรเอสเธติก →สัญลักษณ์นี้อ่อนวัยกว่าตัวเลขที่มันแทนมาก นักคณิตศาสตร์ชาวเวลส์ วิลเลียม โจนส์ เป็นคนแรกที่ใช้ π ในความหมายนี้ในหนังสือปี 1706 ของเขา แต่ต้องรอจนเลออนฮาร์ด ออยเลอร์รับมาใช้ราวปี 1737 มันจึงกลายเป็นมาตรฐานโลกจริงๆ
π ตัวเล็ก (U+03C0) คือค่าคงที่ทางคณิตศาสตร์ที่โด่งดัง อัตราส่วนเส้นรอบวงต่อเส้นผ่านศูนย์กลางของวงกลม ≈ 3.14159 ส่วน Π ตัวใหญ่ (U+03A0) เป็นตัวดำเนินการผลคูณในคณิตศาสตร์ ทำหน้าที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงแม้จะเป็นอักษรตัวเดียวกัน
เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ นักคณิตศาสตร์ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในยุคนั้น รับสัญลักษณ์ π มาใช้ราวปี 1737 และทำให้กลายเป็นมาตรฐานโลกผ่านหนังสือปี 1748 ของเขา 'Introductio in analysin infinitorum' หลังจากที่วิลเลียม โจนส์เสนอไว้ก่อนหน้าสามทศวรรษแต่ไม่ได้รับความนิยม
พายเป็นทั้งจำนวนอตรรกยะ (พิสูจน์โดยโยฮันน์ ไฮน์ริช แลมเบิร์ตในปี 1761 ว่าเขียนเป็นเศษส่วนไม่ได้) และจำนวนอดิศัย (พิสูจน์โดยเฟอร์ดินานด์ ฟอน ลินเดมันน์ในปี 1882 ว่าไม่ใช่รากของสมการพหุนามสัมประสิทธิ์ตรรกยะใดๆ)