ฟายตัวเล็ก φ ที่แทนอัตราส่วนทองคำ (≈1.618) ฟายตัวใหญ่ Φ ที่นักฟิสิกส์ใช้แทนฟลักซ์แม่เหล็ก และตัวแปรคณิตศาสตร์แบบปิด ϕ — อักษรที่มาร์ก บาร์ตั้งชื่อตามประติมากรฟีเดียสราวปี 1909 คลิกเพื่อคัดลอกได้ทันที
กลีฟตัวเล็กของฟาย φ (U+03C6, GREEK SMALL LETTER PHI) เป็นอักษรตัวที่ 21 ของอักษรกรีก แต่โด่งดังที่สุดในฐานะสัญลักษณ์ของอัตราส่วนทองคำ — จำนวนอตรรกยะ (1 + √5) / 2 ≈ 1.6180339887 ที่ศิลปินและสถาปนิกไล่ตามมาหลายศตวรรษ การตั้งชื่อนี้ใหม่กว่าที่คิด: อัตราส่วนนี้เคยเขียนด้วยอักษรกรีกเทา (τ) มานาน จนกระทั่งนักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน มาร์ก บาร์ เสนอ φ ราวปี 1909 โดยเลือกจากอักษรตัวแรกของชื่อฟีเดียส (Φειδίας ราว 490–430 ปีก่อนคริสตกาล) ประติมากรที่เกี่ยวข้องกับสัดส่วนของวิหารพาร์เธนอน ฟายยังมีจุดพิเศษที่อักษรกรีกตัวอื่นในหน้านี้ไม่มี — คือมีกลีฟตัวเล็กสองแบบ อักษรทั่วไป φ (U+03C6) มักแสดงผลเป็นรูป 'มีห่วง' แบบเปิด ขณะที่สัญลักษณ์ฟายกรีกที่เข้ารหัสแยกต่างหาก ϕ (U+03D5) เป็นรูป 'ปิด' มีขีดผ่าน — วงกลมที่มีเส้นแนวตั้งพาดผ่าน ซึ่งยูนิโค้ดแนะนำให้ใช้ในคณิตศาสตร์มาตั้งแต่เวอร์ชัน 3.0 แม้ว่ารูปทรงที่ฟอนต์แต่ละแบบแสดงผลจริงจะแตกต่างกันไป ฟายตัวใหญ่ Φ (U+03A6) ทำงานหนักกว่าในวิทยาศาสตร์ คือเป็นสัญลักษณ์มาตรฐานสำหรับฟลักซ์แม่เหล็กในฟิสิกส์ ขณะที่ฟายตัวเล็ก φ แทนฟังก์ชันออยเลอร์โทเทียนต์ φ(n) ในทฤษฎีจำนวน
สามรูปแบบที่คนหมายถึงเวลาพูดถึง 'สัญลักษณ์ฟาย' คือตัวอักษรเล็กทั่วไป ตัวใหญ่ และตัวแปรคณิตศาสตร์เฉพาะ เลือกวางตามที่ต้องการ
หน้าที่ที่คนค้นหาฟายมากที่สุด ฟายตัวเล็ก φ ตั้งชื่ออัตราส่วนทองคำ ≈ 1.618 นิยามเป็น (1 + √5) / 2 ตั้งแต่ยูนิโค้ด 3.0 ฟายแบบปิด ϕ (U+03D5) เป็นกลีฟที่แนะนำสำหรับการใช้งานทางคณิตศาสตร์นั้น และฟายตัวใหญ่ Φ แทนฟลักซ์แม่เหล็ก
ฟายเป็นอักษรตัวที่ 21 ของอักษรกรีก นี่คืออักษรข้างเคียงและค่าคงที่ชื่อดังที่คนมักค้นหาคู่กัน
สัญลักษณ์ฟายข้างต้นเหมาะกับไบโอสายศิลปะหรือคณิตศาสตร์ ถ้าอยากให้ข้อความส่วนอื่นดูมีสไตล์ไปด้วย ลองเปลี่ยนเป็นฟอนต์เท่ๆ ดูสิ
เปลี่ยนข้อความธรรมดาให้เป็นฟอนต์ Unicode เท่ๆ กว่า 100 แบบ — ฟรีและได้ผลทันที เข้าคู่กับสัญลักษณ์ฟายได้ลงตัวสำหรับไบโอและแคปชัน
เปิดตัวสร้างตัวอักษรเอสเธติก →ฟายเป็นอักษรตัวที่ 21 ของอักษรกรีก แต่โด่งดังที่สุดในฐานะสัญลักษณ์ของอัตราส่วนทองคำ จำนวนอตรรกยะ (1 + √5) / 2 ≈ 1.618 ที่ศิลปินและสถาปนิกไล่ตามมาหลายศตวรรษ
นักคณิตศาสตร์ชาวอเมริกัน มาร์ก บาร์ เสนอ φ ราวปี 1909 โดยเลือกจากอักษรตัวแรกของชื่อฟีเดียส ประติมากรกรีกโบราณที่เกี่ยวข้องกับสัดส่วนของวิหารพาร์เธนอน ก่อนหน้านั้นอัตราส่วนนี้เคยเขียนด้วยอักษรเทา (τ) มานาน
ทั้งคู่เป็นฟายตัวเล็ก แต่เป็นคนละอักขระยูนิโค้ด φ (U+03C6) คือรูป 'มีห่วง' แบบเปิดที่พบทั่วไป ส่วน ϕ (U+03D5) คือรูป 'ปิด' มีขีดผ่าน ซึ่งยูนิโค้ดแนะนำให้ใช้ในคณิตศาสตร์มาตั้งแต่เวอร์ชัน 3.0 แม้ฟอนต์แต่ละแบบจะแสดงผลรูปทรงจริงต่างกันไป
Φ ตัวใหญ่เป็นสัญลักษณ์มาตรฐานสำหรับฟลักซ์แม่เหล็กในฟิสิกส์ ขณะที่ φ ตัวเล็กมีบทบาทแยกต่างหากในทฤษฎีจำนวน คือแทนฟังก์ชันออยเลอร์โทเทียนต์ φ(n)