สัญลักษณ์โอม

โอม หรือสะกดอีกแบบว่าอาอุม เป็นเสียงและสัญลักษณ์ศักดิ์สิทธิ์ที่เป็นศูนย์กลางของศาสนาหลายศาสนาในอินเดีย ยูนิโค้ดเข้ารหัสไว้สองแบบ แบบแรกคือ ॐ (U+0950 DEVANAGARI OM) อักษรควบแบบคอร์ซีฟในอักษรเทวนาครีที่หลอมรวมตัวอักษร a (अ) และ u (उ) เข้ากับจันทรพินทุแบบนาสิก ถูกเพิ่มเข้ามาตั้งแต่ยูนิโค้ด 1.1 ในปี 1993 แบบที่สองคือ 🕉️ (U+1F549 OM SYMBOL) อักขระภาพเดี่ยวที่กำหนดให้ "เป็นอิสระจากฟอนต์เทวนาครี" และถูกเพิ่มเข้ามาทีหลังมาก ในยูนิโค้ด 7.0 (2014) จากนั้นถูกนำไปใช้เป็นอิโมจิในปี 2015 — เป็นสัญลักษณ์เดียวกับที่หน้าสัญลักษณ์ขันฑะแสดงไว้เป็นเครื่องหมายที่เกี่ยวข้องอยู่แล้ว พยางค์นี้ถูกสวดในช่วงต้นหรือท้ายของการสวดมนต์ มนตรา และการฝึกโยคะ แต่ความหมายไม่ได้เป็นหนึ่งเดียวในทุกศาสนา ประเพณีฮินดูมักอธิบายว่าเป็นเสียงดั้งเดิมของจักรวาลและการแสดงออกของสัจธรรมสูงสุด ในศาสนาพุทธเป็นจุดเริ่มของมนตราเช่นโอมมณีปัทเมหุม ที่เชื่อมโยงกับพระโพธิสัตว์แห่งความเมตตา และในศาสนาเชนเข้าใจว่าเป็นรูปแบบย่อของปัญจปรเมษฐี ห้าบุคคลสูงสุด หน้านี้รายงานการใช้งานที่มีบันทึกไว้โดยไม่จัดอันดับความสำคัญของประเพณีใดๆ