Vierkantswortel (√)

Het wortelteken (√, Unicode U+221A) geeft aan dat van een getal of uitdrukking de vierkantswortel wordt genomen. Het gaat terug op Duitse algebra-manuscripten uit de vijftiende eeuw, waarin wiskundigen een gestileerde stip of de letter ‘r’ gebruikten — kort voor het Latijnse radix, ‘wortel’. Een vorm die dicht bij het moderne √ komt, verschijnt voor het eerst in druk in Christoff Rudolffs algebraboek Coss uit 1525, een van de vroegste gedrukte Duitstalige werken over algebra. De horizontale streep die over het geworteld getal loopt (de vinculum) kwam pas later erbij, om precies te laten zien wat er onder de wortel valt — handig zodra wiskundigen wortels van hele uitdrukkingen als √(a + b) begonnen te nemen in plaats van losse getallen. Tegen de zeventiende eeuw was het gecombineerde teken de standaardnotatie in heel Europa, en dat is sindsdien niet wezenlijk veranderd.