กางเขนออร์โธดอกซ์

แท่งบนแทนป้ายจารึกของปีลาต แท่งกลางคือแท่งขวางหลักของกางเขน และแท่งล่างที่เอียงคือแท่นวางเท้า ซึ่งประเพณีไบแซนไทน์อธิบายผ่านโจรสองคนที่ถูกตรึงกางเขนพร้อมพระเยซู ด้านเอียงขึ้นชี้ไปยังโจรที่สำนึกผิด ด้านเอียงลงชี้ไปยังโจรที่ไม่สำนึกผิด

แม้จะใช้กันทั่วไปในคริสตจักรออร์โธดอกซ์ตะวันออกและมีหลักฐานย้อนไปถึงศตวรรษที่ 6 แต่ปัจจุบันกางเขนสามแท่งนี้เชื่อมโยงใกล้ชิดที่สุดกับคริสตจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียโดยเฉพาะ ซึ่งกำหนดมาตรฐานบนยอดโดมโบสถ์มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ส่วนคริสตจักรกรีก เซอร์เบีย บัลแกเรีย และโรมาเนีย มักใช้กางเขนแบบธรรมดาหรือสองแท่งแทน

ประเพณีไบแซนไทน์ที่มีบันทึกตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 11 อธิบายว่าแท่นวางเท้าที่เอียงเชื่อมโยงกับโจรสองคนที่ถูกตรึงกางเขนพร้อมพระเยซู ด้านที่เอียงขึ้นชี้ไปยังโจรที่สำนึกผิดซึ่งขึ้นสู่สวรรค์ ส่วนด้านที่เอียงลงชี้ไปยังโจรที่ไม่สำนึกผิด

กางเขนละติน (✝) มีเพียงแท่งขวางเดียวและใช้ในคริสต์ศาสนาตะวันตกเป็นหลัก ส่วนกางเขนออร์โธดอกซ์ (☦) เพิ่มแท่งสั้นด้านบนสำหรับป้ายจารึก และแท่งเอียงด้านล่างสำหรับแท่นวางเท้า รวมเป็นสามแท่งทั้งหมด