Znak Plus-Minus (±)

Znak ± wszedł do użycia matematycznego w XVI i XVII wieku jako zwięzły sposób wyrażenia, że wielkość może przyjąć jedną z dwóch wartości, bez rozpisywania obu przypadków osobno. Stał się niezastąpiony, gdy ustandaryzowano nowoczesny wzór na pierwiastki równania kwadratowego — x = (-b ± √(b² - 4ac)) / 2a — w którym pojedyncze ± komunikuje, że istnieją dokładnie dwa rozwiązania.

W odróżnieniu od większości operatorów matematycznych, które mieszczą się w dedykowanym bloku Unicode „Mathematical Operators”, ± zakodowano na tyle wcześnie (w zestawie Latin-1 poprzedzającym pełne Unicode), że znajduje się w bloku Latin-1 Supplement obok zwykłych liter ze znakami diakrytycznymi — co odzwierciedla, jak często był potrzebny w ogólnym składzie tekstu, a nie tylko w specjalistycznych publikacjach matematycznych.